Hiç Olsaydım

Son günlerde hava iyice bozuldu zaten. Sıcak, bunaltıcı günlerinin yerini sert rüzgarlar, koyu bulutlar aldı. Artık geceleri battaniyeme sıkı sıkı sarılır oldum.

Dün gece aniden yağmur başladı. Ah ne kadar özlemişim bilseniz. Önceleri yağmur sonrası toprak kokusu olurdu kıyıda köşede. En azından hafifçe girerdi penceremden. Anlaşılan o da terk etti İskenderun’u. O bile kokmuyor artık.

Ben yinede sonuna kadar açtım pencerelerimi, içeri doldurdum İskenderun’u, yağmuru, rüzgarı. Üşüdüm biraz, üşümeyi özlemişim. Uyuyamadım…

Sıkı Sıkı sarıldım yine battaniyeme, yağmuru dinledim. Odamın içinde uçuşan perdeleri seyrettim.

Bekledim ki yağmuru, kaldırım taşları gibi benimde ruhumu temizlesin.

Keşke dedim. Keşke, bir yağmur damlası olsaydım. Hiç olsaydım. Keşke hiç, olmasaydım.

Reklamlar