Ben Beklerim

”Bir şehri sevdiren, aşktır aslında.” cümlesini o kadar çok tekrar ettim ki bugün. ”Köşe başından dönerken seninle karşılaşma ihtimalim olmasını” da.
Üzerinden belki onlarca kez geçtiğim bu kaldırımlarda seninle birlikte  yürüdüğümüzü hayal ettiğimde, aslında bu kaldırımları, bu şehri ne kadar çok sevdiğimi fark ediyorum.
Seninle gitmek istediğim o kadar çok yer var ki… O kadar çok şehir…

Sanırım önce gönlünün başkentin fethetmeliyim.
Oraya başka bir nefsin orduları hakim iken mi?

Aslında hiç ait olmadığı şehirlerde dolanıp duran seyyahlar gibiyim. İstesem savaşabilirim de.

Fakat biliyorum.

Hiç bir savaş kazanılmaz.  Haydi kazanıldı diyelim;
Öylesine büyük bir savaşa ev sahipliği yapmış gönül, nasıl olurda eskisi gibi sağlam kalır.

İstemez…

Ben beklerim…
Ben beklerim, kendini teslim edeceğin güne kadar.

Reklamlar